Showing posts with label Poem. Show all posts
Showing posts with label Poem. Show all posts
Monday, June 23, 2014
દીકરી વિશેની કવિતાઓ
ગુજરાતી ભાષામાં ઘણા બધા બ્લોગ છે જેમાં દીકરી વિશે ઘણુ બધુ લખાયું છે. ભરત એલ. ચૌહાણે આ બધાનું સંકલન કરીને "દીકરી" નામે એક સરસ કાવ્યસંગ્રહ બનાવ્યો છે. જેમાં સરસ મજાની કવિતાઓનો સમાવેશ કરવામાં આવ્યો છે. વાંચો તમે પણ આ કાવ્યસંગ્રહ...
આ કાવ્ય સંગ્રહ તમને કેવો લાગ્યો જણાવવાનું ભુલતા નહીં હો...!!!
- તમારી જિત્વા
સૌજન્ય : https://okanha.wordpress.com
દિકરા અને દિકરીમાં શું ફર્ક
માતાપિતાને તેનું સંતાન હંમેશા વ્હાલુ જ હોય પછી તે દિકરો હોય કે દિકરી. સામાન્ય રીતે એવું કહેવાય છે કે દિકરી પિતાને વધુ વ્હાલી હોય છે જ્યારે દિકરો માતાને. આજે દિકરા અને દિકરી વચ્ચેની એક સરખામણી હાથમાં આવી છે. વાંચો તમને પણ આ વાંચવું ગમશે.
- તમારી જિત્વા
Thursday, May 8, 2014
Tuesday, November 20, 2012
પ્રતિબિંબ
પ્રતિબિંબ
શોધો ત્યારે જ છળે પ્રતિબિંબ!
ભરબપ્પોરે પગ તળે પ્રતિબિંબ!
એકલતાની એ હશે ચરમસીમા
શોધો સહવાસને મળે પ્રતિબિંબ!
આ ટેક તો એને મળી વારસામાં
કિરણ વળે છે કે વળે પ્રતિબિંબ?*
હદ બહાર હંફાવે છે આત્મશ્લાઘા
ખોળે હરણ મૃગજળે પ્રતિબિંબ!
રોશની મથે ઓગાળવા શમાને
એવું બને કે ઓગળે પ્રતિબિંબ!
(છંદવિધાન: ગાગાલગા ગાગાલગા ગાલગાગા)
courtesy :Amit Patel http://ghazalshala.blogspot.in
- તમારી જિત્વા
Saturday, January 28, 2012
દિકરી બીજું શું લખું...
પપ્પાના હાથમાં કાલે એક કંકોત્રી આવી. આ સરસ મજાની કંકોત્રીમાં એક સરસ મજાની કવિતા હતી. સાસરે જતી દિકરી માટે એક પિતાએ લખેલી કવિતા. કવિતાના રચિયતા વિશે તો માહિતી નથી મળી શકી પરંતુ આ કવિતા તો તમારી સાથે મારે શેર કરવી જ રહી. તો વાંચો આ કવિતા...




દીકરી બીજું શું લખું...
દીકરી તારા સૌભાગ્યનું કંકુ આજ ઘોળી લાવ્યો છું, વિદ્યાતાએ જે લખ્યું હતું તે સરનામું શોધી લાવ્યો છું.
છે તું મારા કાળજાનો કટકો, વેગળી કરી નથી ક્યારેય,તારી અમારી જુદાઇનું કોઇને વચન દઇને આવ્યો છું.
દીકરી તારુ પાનેતર આજ ખરીદીને આવ્યો છું,સ્વપ્ન મારા જે હતા તે પાલવમાં બાંધી લાવ્યો છું.
પારકી થાપણ તું છે,ક્યાં સુધી બીજાની સંભાળુ,તારે હૈયે તારી કંકોત્રી હેતના તેડા લખવા આવ્યો છું.
સંસાર તારો સ્વર્ગ બને એ જ આશિષ બન્ને કુળને,લુછો આંસુ દીકરી,ખુશીનો અવસર લાવ્યો છું.
મારી લાડકી ઢિંગલી માટે,રણઝણ ઝાંઝર લાવ્યો છું હૃદય મારૂં રડે છે,પણ મુખ પર સ્મિત લાવ્યો છું.
પહાડ જેવા બાપ પણ રડી પડે છે દીકરીની વિદાયથી,આંગણું મારુ સુનુ થશે,હું વિવશ બનીને આવ્યો છું.
પ્રથમ મા ઉમિયા બોલીને પ્રવેશ કરજે,તારા ઘર સંસારમાં,લાડકી મારી ખૂબ સુખી થજે.
જયશ્રી કૃષ્ણ કહેવા આવ્યો છું.
કવિતા વાંચીને આંખનો ખુણો ભીનો થઇ ગયો ને ? થાય, પ્રસંગ જ એવો છે ને કે આંખનો ખુણો ભીનો ન થાય તો આંખ છે કે કાચ તે તપાસવું પડે.
કંઇ વાંધો નહીં, તમારા ધ્યાનમાં પણ આવું કંઇ આવે તો મારી સાથે શેર કરતાં રહેજો અને હા કવિતા કેવી લાગી તે જણાવવાનું ભુલતા નહીં હો...
- તમારી જિત્વા
Saturday, December 24, 2011
ઢીંગલી માંદી પડી
હાલ મને જરા શરદી-ઉધરસ થઇ ગયા છે. અને બે દિવસ પહેલા જરા તાવ પણ આવી ગયો હતો. જો કે આજે મને સારૂ લાગી રહ્યું છે. હું 16 તારીખથી લઇને 22 તારીખ સૂધી ની દાદા અને નાનાના ઘરે ગઇ હતી. આથી કદાચ વાતાવરણ બદલવાના કારણે પણ આવું થયું હોય તેમ પણ બને.
આજે મને ભરત ચૌહાણના બ્લોગ www.okanha.wordpress.com નામના બ્લોગ પરથી એક સરસ કવિતા મળી છે. આ કવિતા કંઇક અંશે મારી હાલની તબિયતને પણ લાગુ પડે છે.
ઢીંગલી માંદી પડી
માંદી પડી માંદી પડી આજ મારી ઢીંગલી માંદી પડી,
એવી રડી એવી રડી આંખમાંથી મોતી ઝરે એવી રડી.
ખાટલામાં સૂવું એને ગમતું નથી,
સખી સાથે રમવા જવાતું નથી.
માંદી પડી માંદી પડી આજ મારી ઢીંગલી માંદી પડી,
એવી રડી એવી રડી આંખમાંથી મોતી ઝરે એવી રડી.
દવા તો પીવી એને ગમતી નથી,
ઈન્જેક્ષન લેવા એને ગમતાં નથી.
માંદી પડી માંદી પડી આજ મારી ઢીંગલી માંદી પડી,
એવી રડી એવી રડી આંખમાંથી મોતી ઝરે એવી રડી.
ભેળપૂરી ને આઈસક્રીમ ખવાતો નથી,
થમ્સઅપ તો બિલકુલ પીવાતી નથી.
માંદી પડી માંદી પડી આજ મારી ઢીંગલી માંદી પડી,
એવી રડી એવી રડી આંખમાંથી મોતી ઝરે એવી રડી.
- તમારી જિત્વા
Wednesday, December 21, 2011
પુત્રીને અણમોલ સલાહ...

(અપની બેટી જોયા કે નામ)
યે જીવન એક રાહ નહીં
એક દોરાહા હૈ
પહલા રસ્તા
બહુત સહલ હૈ
ઈસ મેં કોઈ મોડ નહીં હૈ
યે રસ્તા
ઈસ દુનિયા સે બેજોડ નહીં હૈ
ઈસ રસ્તો પર મિલતે હૈં
રીતોં કે આંગન
ઈસ રસ્તે પર મિલતે હૈં
રિશ્તોં કે બંધન
ઈસ રસ્તે પર ચલનેવાલે
કહને કો સબ સુખ પાતે હૈં
લેકિન
ટુકડે ટુકડે હોકર
સબ રિશ્તોં મેં બંટ જાતે હૈં
અપને પલ્લે કુછ નહીં બચતા
બચતી હૈ
બેનામ સી ઉલઝન
બચતા હૈ
સાંસો કા ઇંધન
જિસમેં ઉનકી અપની હર પહચાન
ઔર ઉનકે સારે સપને
જલ બુઝતે હૈં
ઈસ રસ્તે પર ચલનેવાલે
ખુદકો ખોકર જગ પાતે હૈં
ઉપર ઉપર તો જીતે હૈં
અંદર-અંદર મર જાતે હૈ.
દૂસરા રાસ્તા
બહુત કઠિન હૈ
ઈસ રસ્તે મેં
કોઈ કિસી કે સાથ નહીં હૈ
કોઈ સહારા દેનેવાલા હાથ નહીં હૈ
ઈસ રસ્તે મેં
ઘૂપ હૈ
કોઈ છાંવ નહીં હૈ
જહાં તસલ્લી ભીખ મેં દેદે કોઈ કિસી કો
ઈસ રસ્તે મેં
ઐસા કોઈ ગાંવ નહીં હૈ
યે ઉન લોગોં કા રાસ્તા હૈ
જો ખુદ અપને તક જાતે હૈં
અપને આપકો જો પાતે હૈં
તુમ ઈસ રસ્તે પર હી ચલના.
મુઝે પતા હૈ
યે રસ્તા આસાન નહીં હૈ
લેકિન મુઝકો યે ગમ ભી હૈ
તુમકો અબ તક
કયૂં અપની પહચાન નહીં હૈ. - જાવેદ અખ્તર
જાવેદ અખ્તર ઉર્દૂ શાયર જાં નિસાર અખ્તરના પુત્ર છે, જાવેદ એક પિતા બન્યા પછી પુત્રી જોયાને ઉદ્દેશીને નઝમ લખે છે.
દરેક પિતાને તેના વ્હાલા સંતાનોને કંઈક કહેવું હોય છે. કોઈક ઉપદેશ આપવો હોય છે. એ ટોક-ટોક કરવા માટેની નિષ્ઠુર શિખામણ નથી હોતી, એ તો પૂરેપૂરી કાળજી સાથે કહેવાયેલો જીવનનો નિચોડ હોય છે. સંઘર્ષ ભોગવીને ઝઝૂમીને આગળ આવેલો પિતા પોતાની પુત્રીને કેવી શિખામણ આપે છે તેનું આ કાવ્ય છે.
જીવન એક રસ્તો નથી. જીવન તો બે રસ્તા ઉપર ઉભેલું ‘દોરાહા’ છે. એક રસ્તો બહુ સહેલો છે, સીધો છે, સરળ છે, કોઈ વળાંક નથી. એ રસ્તા ઉપર રીત-ભાતનું આંગણું છે. એ રસ્તે ચાલનારા બધા જ પ્રકારના સુખ પામે છે પણ દરેક સંબંધમાં ટૂકડા-ટૂકડામાં વહેંચાઈ ગયેલા હોય છે.
અનેક સંબંધોના ટૂકડાઓમાં વહેંચાયેલો માણસ પોતાના ભાગમાં તો જરાય બચતો જ નથી. પોતાના ભાગ્યમાં તો બચેલી હોય છે નામ આપ્યા વગરની મૂંઝવણો, સળગતા શ્વાસો જેની ઉપર જીંદગીની બધી જ ઓળખાણો અને સપનાઓ સળગીને રાખ થઈ જતા હોય છે.
દુનિયાના આ રસ્તે ચાલનારાઓ પોતાને ખોઈને આ સંસારને અને દુનિયાને પામતા હોય છે. ઉપર-ઉપરથી જીવતા હોય છે. સાવ ઉપરછલ્લું જીવતા હોય છે. અંદરથી મરી ગયેલા હોય છે.
બીજો રસ્તો ઘણો અઘરો છે. એ રસ્તે કોઈ કોઈની સાથે હોતું નથી. કોઈ સહારો આપનાર હોતું નથી. એ રસ્તે તડકો જ હોય છે કોઈ છાંયડો નથી હોતો. આ રસ્તે કોઈ એવું ગામ હોતું નથી જે ગામમાં કોઈ તમને દિલાસામય ભીખ આપે. જાવેદ કહે છે હે દીકરી આ રસ્તો એ લોકોનો છે જે લોકો પોતાના સુધી પહોંચે છે. જે પોતે પોતાને પામી જાય છે. તું આ જ રસ્તા પર ચાલજે.
મને ખબર છે આ રસ્તો સરળ નથી પણ મને એ દુઃખ છે કે તને હજુ સુધી તું કોણ છે તેની તને ઓળખ નથી થઈ? મા-બાપ જાણતા હોય છે કે તેનું બાળક કેટલું કીંમતી છે. દુનિયાદારીમાં કોઈ હોદ્દાઓ મેળવવા કરતાં પોતાની જાતને ઓળખવી એ બહુ મોટી ઘટના છે. જીંદગીના માટે એ જ પરમસત્ય છે.
- તમારી જિત્વા
(સૌજન્ય: ગુજરાત સમાચાર (શબ્દ સૂરને મેળે - રાજેશ વ્યાસ 'મિસ્કીન')(સહયોગ : કવિશ્રી હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ)
Labels:
Javed Akhtar,
Jitva,
Poem,
Zoya Akhtar
Wednesday, August 31, 2011
જે ઘર તડકો ના\'વે
આજે ઘરમાં બારી વાટે આવતા તડકાને જોઇને મને આશ્વર્ય થયું, મેં વિચાર્યું કે બધી વસ્તુને પકડી શકાય તો તકડાને શા માટે નહીં ?
મેં બાળસહજ ભાવે તડકાને પકડવાની મથામણ કરી, તડકો પકડવામાં તો મને સફળતા ન મળી પણ કંઇક કર્યાનો આનંદ જરૂર થયો.
તકડાની જ વાત નીકળી છે તો વાંચો ઉશનસની આ સરસ મજાની રચના.
મેં બાળસહજ ભાવે તડકાને પકડવાની મથામણ કરી, તડકો પકડવામાં તો મને સફળતા ન મળી પણ કંઇક કર્યાનો આનંદ જરૂર થયો.
તકડાની જ વાત નીકળી છે તો વાંચો ઉશનસની આ સરસ મજાની રચના.
જે ઘર તડકો ના\'વે
ઉષ્માભર જ્યાં ‘આવો’ કહી કો ભાવથી ના બોલાવે,
શું કરવા જઈએ એવે ઘર, જે ઘર તડકો ના’વે?
શું કરવા જઈએ એવે ઘર, જે ઘર તડકો ના’વે?
સપ્તભોમ આવાસ ભલે હો, આરસની હો ભીંત,
પણ જો એ ઘર કોઈ ન બોલે, અધરે ના હોય સ્મિત,
શું જવું ત્યાં જ્યાં પંખી ના’વે નભ પણ ના’વે?
પણ જો એ ઘર કોઈ ન બોલે, અધરે ના હોય સ્મિત,
શું જવું ત્યાં જ્યાં પંખી ના’વે નભ પણ ના’વે?
એહની સંગ શુ હસવું? એહની સંગે વાત શી લેશ,
એનો હાથ પકડીએ શીદને? દઈએ શેં આશ્વેષ
જેને અડક્યાવેંત ઉમળકે હૈયે થડકો ના’વે?
એનો હાથ પકડીએ શીદને? દઈએ શેં આશ્વેષ
જેને અડક્યાવેંત ઉમળકે હૈયે થડકો ના’વે?
(સૌજન્ય : www.tahuko.com) - ઉશનસ્
- તમારી જિત્વા
Saturday, September 18, 2010
વ્હાલી જિત્વાને...









પપ્પા નેટ પર સર્ફીંગ કરતા હતા ત્યારે ટહુકો ડોટ કોમ પરથી યોસેફ મેકવાનની આ સરસ મજાની કવિતા વાંચવા મળી. તમને ખબર છે હું તમારી સાથે દરેક વાત શેર કરૂ છું તો પછી આ કવિતા કેમ નહીં. તો વાંચો આ સરસ મજાની કવિતા.
દીકરીને...
જન્મી અમારે ઘર આંગણે તું
દોડે ધમાલો કરી, ધીમું ચાલે;
ને હાસ્યથી ખંજન થાય ગાલે
જોઉં અરે શૈશવ મારું છે તું!
તારા રૂપાળા કરથી તું મારું
ચિબૂક કેવું પસવારે વ્હાલે,
ને અંગૂલિથી કદી નાક ઝાલે,
મારુંય હૈયું બનતું સુંવાળું!
તને પરાયું ધન હું ન માનું
તું લૂણ છે આ ધરતીનું જાણું.
અનાદિથી તું રહી પ્રાણપોષી
બ્રહ્માંડની તું ધરી, સૂક્ષ્મકોષી.
તું પ્રકૃતિનું જીવતું પ્રતીક
ને સંસ્કૃતિનું ધબકંત ગીત!
કેમ કવિતા વાંચવાની મજા આવી ને ? પિતા અને પુત્રી વચ્ચેના સબંધને વાચા આપતી આ સુંદર કવિતા પણ તમને જરૂર ગમશે.
ડેડી તમે કોઈ નવી વાતો સુણાવો
ડેડી તમે કોઈ નવી વાતો સુણાવો
ખોળામાં લો, બેસો મને સપના ગણાવો
બોલે તમારા હોઠ, ને બોલે છે આંખો
મસ્તી ફરીથી આંખમાં લાવી હસાવો
આ બે તમારા હાથ છે, દુનિયા અમારી
મારા તમે બે હાથમાં દુનિયા સમાવો
જોવા જરૂરી છે બધા રૂપ જિંદગીના
કાંટા અને આજે મને પુષ્પો બતાવો
માણી શકું હું જિંદગીને મારી રીતે
ધ્યેયલક્ષી ને મને મક્કમ બનાવો
લોકો કહે છે ગાય જેવી દિકરી હો
ચાલો ફરીથી એમને ખોટા ઠરાવો
ડેડી તમે લાગો મને દુનિયાથી વ્હાલા
વ્હાલપ તમારું મારા કણ્-કણ માં સમાવો
મારું તો પહેલું ઘર તમારું દિલ છે ડેડી
કાલે બીજા ઘરમાં મને ચાહે વળાવો …
Subscribe to:
Posts (Atom)
-



