Showing posts with label Pappa. Show all posts
Showing posts with label Pappa. Show all posts

Thursday, June 21, 2012

આવા વ્હાલા પપ્પા છે મારા


ગઇ 17 જુને બધાએ ફાધર્સ ડે ઉજવ્યો હશે, દેશ-દુનિયાના વર્તમાનપત્રો, મેગેઝીનો તેમજ બ્લોગ પર ફાધર્સ વિશે ધણું બધુ લખાયું. જરા ખાંખા ખોળા કરવા માટે મેં ગુગલમાં "પપ્પા" શબ્દ સર્ચ કર્યો અને કેટલાક સરસમજાના આર્ટીકલ અને કવિતાઓ મળી આવી, જેમાં http://drmanwish.wordpress.com પર વિશ્વદિપ બારડે લખેલી સરસમજાની  આ રચના તમારી સાથે હું શેર કરીશ.

                                    આવા વ્હાલા પપ્પા છે મારા


ફુગ્ગો ફુલાવી આપે, રમકડા રમવા આપે,
ઘોડો બની પીઠ પર સવારી કરવા આપે,
આવા વ્હાલા પપ્પા છે મારા


ચોકલેટ લાવી રોજ રોજ મને પપ્પી આપે,
હું એને હગ આપુ, એ મને બિસ્કીટ આપે,
આવા વ્હાલા પપ્પા છે મારા


બાળમંદીર જાવ જ્યારે એ મને સ્મિત આપે,
બેકપેક સાથે ભાવતું-ગમતું લંચ મને આપે,
આવા વ્હાલા પપ્પા છે મારા


ઝૂ માં જઈએ ત્યારે કોટન કેન્ડી મને આપે,
મુવીમાંતો કાયમ પૉપકોર્ન લઈ મને આપે.
આવા વ્હાલા પપ્પા છે મારા


પ્યારા પપ્પા,ખોબો ભરી મને પ્રેમ આપે,
વંદન કરું ત્યારે કાયમ આશિષ મને આપે.
આવા વ્હાલા પપ્પા છે મારા.

તમને આ રચના કેવી લાગી તે મને જરૂર જણાવજો. 

- તમારી જિત્વા

Wednesday, February 1, 2012

પ્રિય પપ્પા





ગુજરાતીમાં એક સાઇટ છે. http://jentilal.com જેમાં સરસ મજાના આર્ટીકલ પબ્લીશ થતાં હોય છે. 22 જાન્યુઆરીએ આ સાઇટ પર ડૉ. નિર્મિત ઓઝાનો એક આર્ટીકલ પબ્લીશ થયો છે.  આ આર્ટીકલ જ એટલો સરસ છે કે, તમારી સાથે શેર કરવો જ રહ્યો. 
પ્રિય પપ્પા,
મમ્મીને ‘તું’ કહીને બોલાવું છું કારણકે ઈશ્વરને પણ ‘તું’ કહીને બોલાવું છું. પણ તમને તો ‘તમે’ જ કહીશ. કારણ કે, ‘તમે’ બહુવચન છે. ‘પપ્પા’ પણ બહુવચન છે. જો એકવચન હોત, તો આપણે ‘પપ્પા’ નહિ, ‘પપ્પો’ કહેતા હોત. આ દુનિયામાં આવ્યા પછી, જે પહેલો પુરૂષ મને મળ્યો, એ તમે હતાં. એટલે, મારા જીવતરના વ્યાકરણ માં તો, તમે હંમેશા ‘પહેલો પુરૂષ બહુવચન’ જ રહેવાના.
પપ્પા, તમે ફક્ત એક જણ નથી. મારું મિત્ર વર્તુળ, મારો સમાજ, મારો દેશ અને મારું આખું વિશ્વ તમારા માં રહેલું છે. મારા વિશ્વની ‘વસ્તી ગણતરી’ કરવા જાઉં તો, ફક્ત ‘પપ્પા’ નામ ના ‘ગ્રહ’ માં મારું આખું universe આવી જાય. મમ્મી ની વાત નથી કરતો કારણ કે ‘વસ્તી ગણતરી’ માં આપણે ઈશ્વર ની ગણતરી નથી કરતા.
પપ્પા, તમારા માં આટલા બધા લોકો રહેતા હોય, તો તો પછી તમને ‘તમે’ જ કેહવું પડે ને ! મંદિર શું કહેવાય ? એ તો બહુ મોડી ખબર પડી. બાળપણ માં, મને તો એમ જ હતું, કે ઈશ્વર ફક્ત ઘર માં જ રહે. મેં ભગવદ ગીતા વાંચી નથી, પણ તમને વાંચ્યા છે. જિંદગી કેમ જીવવી એવું તમે શીખવાડ્યું, એટલે તમે જ મારો ધાર્મિક ગ્રંથ છો. સાચું કહું, આમ તો, તમે જ મારો ધર્મ છો.
પપ્પા, હું નાનપણ માં મમ્મી ને પૂછતો કે ‘હું આ દુનિયા માં કેવી રીતે આવ્યો?’. ત્યારે મમ્મી મને કેહતી કે ઈશ્વરની પાસે નાના બાળકો ની દુકાન છે. એ દુકાન માં તમે અને મમ્મી ગયેલા અને ત્યાં રહેલા અસંખ્ય બાળકો માં થી, તમે મને પસંદ કર્યો. એટલે હું આ દુનિયા માં આવ્યો.
મોટા થયા પછી, આટલું બધું ભણ્યા પછી……….. હવે મને મમ્મી ની વાત સમજાય છે કે મમ્મી જે કેહતી , એ જ સાચું હતું.
પપ્પા, હું તમારી દુનિયા માં આવ્યો, એની ઉજવણી તો તમે કરી લીધી, મારા જન્મ વખતે. પણ, તમે મને મળ્યા એની ઉજવણી મારે કરવી છે. બાળપણ માં જન્મદિવસની ઉજવણી વખતે હું ‘મીણબત્તી’ ઓલવી ને, કેક કાપતો ત્યારે તમે અને મમ્મી તાળીઓ પાડતા. ત્યારે હું કેટલો નાદાન હતો ? મને તો એ પણ ખબર નહોતી કે ઉજવવા જેવી ઘટના તો મારી બાજુ માં હતી. ACTUALLY, તે સમયે ફૂંક જન્મ દિવસ ને મારવાની હતી અને ઉજવણી તમારી કરવાની હતી.
પપ્પા, મને જન્મ આપવાનું સુખ તમને મળ્યુ નથી. એ CREDIT તો મમ્મી લઇ ગઈ. પણ એ એક ‘પુણ્ય’ ગુમાવવા છતાં, તમે કેટલું બધું COMPENSATE કરી લીધું છે, એવી ઈશ્વરને ખબર પડી જાય, તો મારા NEXT BIRTH વખતે નક્કી, તમે જ મને જન્મ આપશો. પપ્પા, તમે મને જન્મારો આપી શકો, તો જન્મ કેમ નહિ ?
પપ્પા, તમે ક્યારેય કેહતા નથી કે તમે કેટલો પ્રેમ કરો છો. તો ય, સાલી મને ખબર પડી જાય છે. પપ્પા, તમે ફોન ઉપર ફક્ત ‘બે મિનિટ’ વાત કરો છો, તો પણ એવું લાગે છે જાણે હું આજે પણ તમારા ખભ્ભા ઉપર બેસી, તમને સાંભળુ છું.
પપ્પા, મેં અત્યાર સુધી ખૂબ જ સારી દુનિયા જોઈ છે. કારણ કે, આ દુનિયા, મેં તમારા ખભ્ભા ઉપર બેસી ને જોઈ છે. તમે જે રીતે લોકોને જુઓ છો, એ જ દ્રષ્ટિ, તમે મને વારસા માં આપી છે. તમે આપેલી દ્રષ્ટિ માં, દૂર દૂર સુધી, એક પણ ખરાબ જણ દેખાતું નથી. પપ્પા, આ દુનિયા સારી છે કારણ કે, તમે મને મારા પહેલા જન્મદિવસે ભેંટ માં આપેલી દ્રષ્ટિ પણ સારી છે. તમે જ કહો છો, જેવી દ્રષ્ટિ એવી સૃષ્ટિ.
પપ્પા, મને એમ હતું કે મારા જીવન ના કપરા સમય માં, તમે મારી સાથે ચાલશો. પણ, તમે મારી સાથે ચાલ્યા નહી. તમે તો, મને ઊંચકી ને, એકલા જ ચાલ્યા.
આજે પણ તમારા પર મને એટલો જ વિશ્વાસ છે જેટલો નાનપણ માં હતો, જયારે તમે મને હવા માં ઉછાળતા અને હું નીચે આવું ત્યારે પકડી લેતાં. મને વિશ્વાસ છે, કે તમે આજે પણ મને પડવા દેશો નહિ. અને કદાચ, પડું પણ ખરો…… તો મને પડ્યો રહેવા દેશો નહિ.
પપ્પા, તમે ઈશ્વર નથી. કારણ કે, ઈશ્વર ક્યારેય દેખાતા નથી. પપ્પા, તમે ઈશ્વર નથી કારણ કે ઈશ્વર હંમેશા મારી દરેક ઇચ્છાઓ પુરી નથી કરતા. ઈશ્વર ક્યારેય મારી બાજુ માં બેસી ને, મને સમજાવતા નથી. મારા ખભ્ભા ઉપર હાથ રાખી ને, ‘હું તારી સાથે છું’ એવું ઈશ્વર તો કયારેય બોલતા નથી. તો પછી, તમે ઈશ્વર કેવી રીતે ?
ઈશ્વર ને રોજ મારી ચિંતા નથી થતી. ઈશ્વર તો મારી વાત ન પણ સાંભળે પણ તમે તો હંમેશા મારી વાત સાંભળો છો. તો તમે ઈશ્વર કેવી રીતે ?
હું બોલાવું, તો ઈશ્વર ‘મંદિર’ માં સાવ નવરા હોવા છતાં પણ મંદિર છોડી ને મારી પાસે આવતા નથી. તમે તો ‘ઓફીસ’ નું આટલું કામ પડતું મૂકી ને પણ મારી પાસે આવી જાવ છો. તો તમે ઈશ્વર કેવી રીતે ?
પપ્પા, તમે ઈશ્વર નથી. કારણ કે ઈશ્વર તો સુખ અને દુઃખ બંને આપે. તમે તો ફક્ત સુખ જ આપો છો..
(Courtesy : Dr. Nirmit OZA, www.jaintilal.com)
આ આર્ટીકલ અને બ્લોગ પરની અન્ય પોસ્ટ બાબતે આપનો અભિપ્રાય આપશો તો મને ચોક્કસ ગમશે.
- તમારી જિત્વા


Friday, November 18, 2011

પપ્પા, ભુ આપોને....




કાલે રાત્રે પપ્પા ઓફીસથી આવ્યા ત્યાર હું ઘરમાં રમતી હતી જેવો મેં વ્હીકલનો અવાજ સાંભળ્યો કે હું ઉભી થઇ ગઇ અને "પપ્પા" બોલી. અને પછી તો પુછવું જ શું પપ્પાએ મને વ્હાલથી તેડી લીધી અને એમના આગ્રહ બાદ હું ફરી એક-બે વખત આ શબ્દ બોલી.

"પપ્પા" આ એ શબ્દ છે જે, પપ્પા મારા જન્મથી મારા મોંથી સાંભળવા માગતા હતા. પપ્પાના ઘરે આવ્યા પછી તો હું તેમની સાથે કિચનમાં ગઇ અને મારે પાણી પીવું હતું તો મેં તેમને કહ્યું પણ ખરૂ કે... "પપ્પા, ભુ આપોને".

હવે, મને પપ્પા, મમ્મા અને મામા બોલતા આવ઼ડી ગયું છે. અને બાકી તો જ્યારે મારો મુડ હોય અને મને ટાઇમ મળે ત્યારે બોલવાની પ્રેક્ટીશ કરતી રહું છું. આશા રાખું છું કે તમારી જેમ હું પણ ટુંક સમયમાં બોલતા શીખી જઇશ.

- તમારી જિત્વા

Wednesday, March 16, 2011

તમને દીકરીના પપ્પા થવું ગમે?




આમ તો આ પૃથ્વી પરના બધા સંબંધો નિરાળા છે .. ભાઈ-બહેન, મા-બાપને સંતાનો કે પછી બે દોસ્તો ... પણ પિતા અને પુત્રીનો સંબંધ થોડો અનોખો છે. ગમેતેવા હોય થોડા ગુસ્સાવાળા કે પછી શાંત પણ દિકરી ની વાતમા પપ્પાનુ હ્ર્દય નરમ પડી જતુ હોય છે. જે પિતાને દિકરી હશે એવા દુનિયાના કોઈપણ પિતાનુ હ્રદય લઈ લો એમા એક આ ઈચ્છાતો જગ્યા રોકીને બેઠી જ હશે કે પોતાની દિકરીના જીવનમાં પોતાનાથી વધુ વ્હાલ કરનારો ને ખ્યાલ કરનારો પુરુષ આવે.

બીજી કોઈ બાબતમા કંઈ ચલાવી ન લેનાર પપ્પા ક્યારેક દિકરીની બાબતમા ઘણુ બધુ ચલાવી લેતા હોય છે.વ્હાલસોયા પિતા હંમેશા પોતાની દિકરીને એક રાજ્કુમારીની જેમ જ ટ્રીટ કરવાનો પ્રયત્ન કરતા હોય છે ને એના બદલામાં દિકરી તો સામે શુ આપી શકે માત્ર વ્હાલ વ્હાલ ને વ્હાલ ...

એક દિકરી તરીકે મને હંમેશા થાય કે કાશ મારા હાથમાં એક જાદુની છડી હોત તો હુ મારા પપ્પાની બધી વિશ પૂરી કરી દેત.... પણ જાદુની છડી નથી તો કંઈ નહી જાદુ જેવી થોડી પંક્તિઓ જ માણી લઈએ...

પ્રિય પપ્પા, હવે તો તમારા વગર,
મનને ગમતું નથી, ગામ ફળિયું કે ઘર..
આ નદી જેમ, હું પણ બહુ એકલી,
શી ખબર કે, હું તમને ગમું કેટલી..?

આ વીશે જીજ્ઞેશ અધ્યારૂએ પણ સરસ લખ્યું છે.

તમને દીકરીના પપ્પા થવું ગમે?
સપનું એની આંખે જોવું ગમે?

એના મનમાં ભારોભાર લાગણી રહે
એના શબ્દોમાં ઝાલરના સૂરો વહે

કળીમાંથી ફૂલ બનતું જોવું ગમે?
તમ જીવનમાં ખુશ્બુનું હોવું ગમે?

તમને દીકરો નથી? તેથી શું થયું?
દીકરી તો છે ને? ચાલો સારું થયું.

એના લાગણીના દરિયે નહાવું ગમે?
તમને જીવનના ગીતને ગાવું ગમે?

જાણે રણ વચ્ચે મીઠી એક વીરડી રહે
એની કાળજીના વાયરા સદાયે વહે

તમને કોયલનું કુંજન સાંભળવું ગમે?
ક્યાંક ખુદમાં ફરીથી ઓગળવું ગમે?

તમ મસ્તક એ ઝુકવા ન દેશે કદી,
સ્મિતનો એ દરિયો, વ્હાલપની નદી,

આંસુઓમાં સ્મિતનું ઝરવું ગમે?
તમને દીકરીના પપ્પા થવું ગમે?

- જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ

(નોંધ : આ પોસ્ટ http://shabd-sarvani.blogspot.com/ બ્લોગમાંથી બ્લોગરની મંજુરી સાથે લેવામાં આવી છે.

- તમારી જિત્વા

Sunday, April 4, 2010

હું મોટી કે મમ્મી, પપ્પા


ચાલો તમને એક પ્રશ્ન પુછું, તમે કહો જોઇએ હું મોટી કે મમ્મી, પપ્પા? તમારો જવાબ હશે પપ્પા, મમ્મી ખરૂને? પણ આ જવાબ ખોટો છે. કારણ કે જ્યારે શિવરાત્રીના દિવસે(12-2-10) જ્યારે મારો જન્મ થયો તેની સાથે જ સાથે જ પપ્પા, અને મમ્મીને આ દરજ્જો મળ્યો. હવે તમે જ કહો મારી, મમ્મીની અને પપ્પાની ઉંમર એક સરખી થઇ કે નહીં?

આવી તો બીજી ઘણી વાતો કરવાની છે પરંતુ અત્યારે તો બસ આટલું જ...

- તમારી જિત્વા

Wednesday, March 31, 2010

પપ્પાએ મારા માટે પસંદ કરેલા ગીતો

ગીતો અને હાલરડાં સાંભળવાતો કોને ના ગમે? મને તો ગીતો સાંભળવા બહુ ગમે મમ્મી કે નાની જ્યારે કંઇ ગાતા હોય ત્યારે ઘોડીયામાં રહીને હું બધુ ધ્યાનપૂર્વક સાંભળતી હોઉ છું. પપ્પાએ પણ મારા માટે કેટલાક ગીતો પસંદ કરી રાખ્યા છે. જરા જુઓ કદાચ તમને પણ ગમી જાય.

તમે આ ગીતોની મજા માણો હું ચાલી ઊંઘવા.

- તમારી જિત્વા

























Sunday, March 21, 2010

લાડવાનો પ્રસંગ





આજે(7-2-10) લાડવાનો પ્રસંગ હોવાથી ઘરે બહુ બધા લોકો આવ્યા હતા. ટીંબાવાડીથી દાદા, દાદી, મોટા મમ્મી, પપ્પા, પુષ્ટિ દીદી, નેત્રા દીદી અને અન્ય સ્નેહીજનો આવ્યા હતા. દાદી અને મોટા મમ્મી મારા માટે બહુ બધા કપડા અને રમકડા લાવ્યા હતા.

હવે દિવસેને દિવસે મારા રમકડાની સંખ્યા વધી રહી છે. આ પોસ્ટની સાથે આપેલો ફોટો જોઇને તમને તેનો અંદાજ આવશે.

આજે મને જે રૂમમાં રાખવામાં આવી હતી ત્યાં બહુ બધા લોકો ભેગા થઇ ગયા હતા બધા મને રમાડવા માગતા હતા. કોઇ મને અવાજ કરીને મને બોલાવતું હતું તો કોઇ ઇશારો કરીને મારૂ ધ્યાન દોરવાનો પ્રયાસ કરતા હતા.

આખું ઘર મહિલાઓથી ભરાઇ ગયું હતું. આથી મને રમાડવાનો દાદાનો વારો તો આવ્યો જ નહીં અને પપ્પાનો વારો પણ રહી રહીને આવ્યો જ્યારે મારે સુવાનો સમય થઇ ગયો હતો.

આ પ્રસંગે વિવિધ વાનગીઓ બનાવવામાં આવી હતી અને ખુશીદીદી, નેત્રાદીદી, વાસુમામા અને પુષ્ટિદીદીએ ખુબ દોડાદોડી કરી હતી અને રમવાની મજા મજા માણી હતી.

- તમારી જિત્વા

શારદાબા, પપ્પા સાથે મુલાકાત



મારો જન્મ થયો ત્યારે(12-2-10) પપ્પા રાજકોટથી થોડે દુર હતા અને ટીંબાવાડી પહોંચતા જ રાતના 10 વાગી ગયા હતા. આથી બીજા દીવસે(13-2-10) સવારે પપ્પા અને શારદાબા મારા માટે કપડા અને મીઠાઇ લઇને આવ્યા હતા.

શારદા બા અને પપ્પા જ્યારે હોસ્પીટલ આવ્યા ત્યારે હું તો રમતી હતી પરંતુ નિંદરમાં હું વાહનોના અવાજથી ખુબ ડરી જતી હતી.પપ્પાએ મારા ઘણા બધા ફોટાઓ પાડ્યા હતા અને શુટીંગ પણ કર્યું હતું.

- તમારી જિત્વા